Pod koniec minionego roku Muzeum Pamięci Mieszkańców Ziemi Oświęcimskiej nabyło niezwykle interesujący zbiór pamiątek związanych z rodziną Kupców z Poronina, powiększając tym samym zasoby muzealne dotyczące wątków pomocy więźniom obozu Auschwitz, jak również szerzej okresu okupacji. Pamiątki zostały przekazane przez krewnych. Dla muzealników nowy nabytek okazał się bardzo istotny z uwagi na wartość nie tylko materialną
ale i historyczną.
Wśród 27 obiektów znalazły się takie przedmioty, jak: zdjęcia rodzinne Kupców, świadectwo zwolnienia Władysława Kupca z więzienia w Krakowie przy ul. Montelupich, Karta tzw. Displaced Person (DP), wystawiona na nazwisko Jana Kupca, figurka sowa ze skrytką na gryps, autorstwa Bolesława Kupca, kopia figurki Matki Bożej zza Drutów, autorstwa Antoniego Kupca (oryginał znajduje się Centrum św. Maksymiliana w Harmężach koło Oświęcimia a kopia
w Muzeum Pamięci Mieszkańców Ziemi Oświęcimskiej na wystawie stałej), rzeźbiony ołtarzyk autorstwa Władysława Kupca, budzik (zegar) Antoniego Kupca z domu rodzinnego, zdjęcie znanego boksera Tediego (Tadeusza) Pietrzykowskiego i in.
Bracia Kupcowie: Jan (1904-1992), Józef (1905-1945), Władysław (1907-1998), Karol (1909-1942), Bolesław (1913-1942), Antoni (1919-2002) byli dziećmi Piotra i Marii z Mrowców. Mieli dwie siostry: Marię i Stanisławę. Rodzina mieszkała w Poroninie, dokąd w 1918 r. przeprowadziła się z Zakopanego. Tu, w nowym domu rodzinnym, prowadzili restaurację, pensjonat „Pod Łosiówkami” oraz wyszynk piwa. W rodzinie Kupców bardzo dużą rolę odgrywały tradycje patriotyczne. Piotr, były uczestnik I wojny światowej, bardzo dbał o wpojenie dzieciom myśli patriotycznej.
Los przywiódł braci Kupców na ziemię oświęcimską w najmniej sprzyjających warunkach, jakie można sobie wyobrazić – z transportem do niemieckiego obozu Auschwitz.
Przedtem jednak bracia zostali w 1940 roku aresztowani przez funkcjonariuszy zakopiańskiego Gestapo. Byli niezwykle brutalnie przesłuchiwani. Następnie zostali osadzeni w Kl Auschwitz. Na tym jednak nie był koniec. Po odkryciu przez Niemców nowych faktów dotyczących działalności konspiracyjnej braci ponownie przeniesiono do zakopiańskiej katowni „Palace”. Tam rozstrzelano Bolesława. Dwaj kolejni bracia – Karol i Władysław – otrzymali wyroki śmierci
a pozostali, czyli Jan, Józef i Antonii trafili ponownie do obozu Auschwitz na dożywotni pobyt.
Wojnę, wbrew wszelkim przeciwnościom losu, przeżyli: Jan, Antoni i Władysław. Niewłaściwym by było stwierdzenie, iż dla trzech braci wojna zakończyła się szczęśliwe, bowiem zawiłe, wojenne losy wszystkich braci Kupców były tragiczne, jednakże ich bohaterska postawa
i niezłomność wobec okupanta stanowią świadectwo odwagi i patriotyzmu.
Opracowanie: Anna Cieplińska-Jaglarz